مدیریت اضطراب، از مهمترین رویکردها برای زندگی سالم است.
این مدیریت، نیازمند آموزشی علمی و پیچیده است
اضطراب و راه های فیزیکی مقابله ی با آن، میتواند چرخه ی نامناسبی را ایجاد کند و هر کدام از اضطراب یا روش مقابله ی با آن، بر دیگری تاثیر منفی بگذارد.
در اولین ساعتی که بدن شما یک پاسخ فوری استرس زا را تجربه می کند، باید با احساسات بی توجه، کنار بیاید. در این زمان، مرکز پردازش عاطفی مغز یا آمیگدال، هیپوتالاموس را فعال می کند و هیپوتالاموس شروع به ترشح هورمون های استرس زا مانند آدرنالین و کورتیزول می کند.
این هورمون ها بدن شما را برای مبارزه با استرس آماده می کنند و پاسخ، افزایش ضربان قلب و فشار خون شما است و در همین حال، جریان خون را به ماهیچه های ضروری منحرف می کند.
قشر جلوی مغز- که مسئول تنظیم هیجان در طول زمان است- برای مهار بیان احساسات کار می کند و این سرکوب، منابع شناختی قابل توجهی نیاز دارد و این تلاش شدید شناختی منجر به خستگی ذهنی می شود.
تنش در زمانی که سعی می کنید کنترل احساسات خود را در یک روز پس از سرکوب عاطفی حفظ کنید و تلاش مستمر برای مهار احساسات، سطح استرس شما را بالا نگه می دارد.
ترشح مداوم کورتیزول می تواند منجر به انواع اثرات فیزیولوژیکی از جمله تضعیف سیستم ایمنی و افزایش فشار خون و ایجاد اختلال در هضم غذا شود. در این زمان، در تمرکز دچار مشکل می شوید، زیرا مغز شما همچنان مشغول تلاش برای تنظیم هیجان است.
این می تواند منجر به تحریک پذیری، بی قراری و مشکل در خواب شود، زیرا احساساتِ حل نشده همچنان در ناخودآگاه شما باقی می مانند و بار روانی سرکوب می تواند منجر به احساس اضطراب و افسردگی شود.
هنگامی که ذهن شما پس از 2 روز از سرکوب احساسات، برای پردازش احساسات ابراز نشده تلاش می کند، پاسخ استرس طولانی مدت تأثیر قابل توجهی بر سلامت جسمی و روانی شما وارد می کند.
استرس مزمن، منجر به فعال شدن بیش از حد محور هیپوفیز- غده فوق کلیوی- هیپوتالاموس می شود و می تواند باعث اختلال در عملکرد روانی شود.
به هم خوردن تعادل هورمون های مختلف در بدن شما می تواند به صورت نوسانات خلقی، خستگی و کاهش توانایی مقابله با استرس های اضافی ظاهر شود.
همچنین ممکن است علائم جسمی مانند سردرد، تنش عضلانی و مشکلات گوارشی را تجربه کنید زیرا بدن شما انرژی هیجانی سرکوب شده را به سمت فشار فیزیکی هدایت می کند.
مشکلاتی ممکن است در تعاملات اجتماعی شما وارد شوند زیرا تلاش برای سرکوب احساسات می تواند منجر به گوشه گیری و انزوا شود و این، ارتباط با دیگران و دریافت حمایت اجتماعی را تا پایان هفته ی اول دشوارتر می کند.
با افزایش سطح کورتیزول سیستم ایمنی، ضعیف می شود و ممکن است شما را مستعد ابتلا به بیماری ها کند، استرس مداوم می تواند شرایط سلامتی موجود مانند فشار خون بالا یا دیابت را تشدید کند و خطر ابتلا به مشکلات جدیدی مانند بیماری قلبی را افزایش دهد.
تحریک پذیری یا دوره های سخت و مداوم مدیریت احساسات، می تواند منجر به فرسودگی شغلی شود که با احساس بدبینی و کاهش کارایی شخصی پس از 2 هفته سرکوب احساسات مشخص می شود.
فشار بر سلامت روان شما می تواند منجر به بی نظمی عاطفی قابل توجهی شود.
تلاش مستمر برای سرکوب احساسات می تواند منجر به ایجاد مکانیسم های مقابله ای ناسالم مانند مصرف بیش از حد مواد مخدر یا سایر رفتارهای اعتیاد آور شود، این رفتارها باعث تسکین موقت می گردد، اما می تواند در دراز مدت منجر به آسیب فیزیکی و روانی طولانی مدت شود.
سرکوب عاطفی مداوم می تواند عواقب شدیدی برای روان شما داشته باشد و عدم سلامت جسمانی، استرس مزمن و عدم تعادل هورمونی مرتبط با سرکوب می تواند به ایجاد اختلالات خلقی مانند افسردگی و اضطراب کمک کند.
فشار طولانی مدت بر سیستم قلبی عروقی شما می تواند خطر حملات قلبی و سکته را افزایش دهد و انزوای اجتماعی و کناره گیری از روابط می تواند منجر شود.
کاهش احساس رفاه و کاهش رضایت کلی از زندگی و ناتوانی در پردازش و بیان سالم احساسات، میتواند رشد شخصی و انعطافپذیری عاطفی شما را مختل کند و مقابله با استرسهای آینده را چالشبرانگیزتر کند
و در نهایت سرکوب احساسات میتواند منجر به مارپیچ سلامت فیزیکی و سلامت روانی و عاطفی رو به سقوط شود.
لازم است راه هایی سالم مانند تمرین ذهن و تمرین های آگاهی، برای بیان و مدیریت احساسات خود پیدا کنید.
https://youtu.be/z_R1rnMMDQE?feature=shared
آدرس مطب : اصفهان ، خیابان آمادگاه ، روبروی داروخانه سپاهان ، مجتمع اطبا ، طبقه اول
تلفن : 32223328 - 031